|
Het eindschot 15-08-05 Hierbij
mijn eindschot; oftewel de korte evaluatie van mijn tocht van Santiago de
Compostela naar Drachten. Toen ik op
13 juni 2005, om precies te zijn om half vijf, weer aan de poorten van de
Tjaarda flat klopte besefte ik niet dat daarmee een eind was gekomen aan een
tocht van 2800 kilometer, onderweg zijn met jezelf en met je eigen gedachten.
Niet dat ik
nu onderweg zo enorm veel heb lopen nadenken over alles wat ik in de 50 jaar
voorafgaand aan de tocht allemaal had uitgespookt cq mezelf ben tegen gekomen
(wat een aantal mensen verwacht/gehoopt hadden) .........maar toch gebeurt er
wel wat met je!! |
|
HET LICHAAM: Vanaf de
start(27 februari 2005) in Lavacolla (voorstad van Santiago) heb ik weinig
problemen gehad. De regelmatige afstanden van ca.32 km. per dag hebben mijn
lichaam niet gedeerd of het moet het gewicht zijn geweest. Op het dieptepunt
van mijn gewicht was ik 7 kilo kwijt wat mij er toe deed besluiten om over
een sixpack te gaan praten. Had ik dat maar nooit gedaan want dat is
inmiddels allang weer back to the origanilly weight!!! Het heeft
z`on 50 dagen geduurd voordat ik een rustdag heb genomen. Dat vond plaats in
Solignac (voorstad van Limoges in de Dordogne) |
|
Geinspireerd
door een lekker hotel met een heel aardig Engels (eigenaars)koppel en een
mooie kamer tegen een redelijke prijs heb ik tijdens de rustdag Limoges
bekeken en de fantastische ontmoeting gehad met de 2 Friezen. Daarna
begon het lichamenlijke verval; ontsteking in de schouderpartij, opgezette
voeten die er toe leidden dat de `nieuwe `schoenen ook niet meer werden
geaccepteerd door mijn voeten en het vele asfalt wat begon te schroeien onder
mijn (Nike-Air gympen). Daarbij dan nog een stel blaren (als gevolg van de
gympen)....nou dan weet je het wel!! Alles is te
dragen geweest met behulp (sponsored by) Ibuprofin. Verder
lichamenlijk ongemak is er niet geweest dus kijk ik met verbazing terug op
datgeen wat mijn lichaam heeft gepresteerd!!!! CHAPEAU!!!!!!!!!! |
|
DE COMMUNICATIE: Zonder
twijfel en zonder schuldgevoel, je verwacht het niet, en ondanks het feit dat
KPN smoorrijk van mij is geworden, heb ik de regelmatige stroom van SMS`jes,
telefoontjes en E.mailberichten als onontbeerlijk ervaren. Je zou dus ook
kunnen zeggen...........ik ben geen mens die daar zonder wil. Gewoon contact
houden met de mensen die je na aan het hart liggen zodat je op de hoogte bent
en blijft what is happening!!!!! |
|
DE CATERING: Een ieder kent ongetwijfeld mijn aangeboren afkeer van `` vreemd eten``. Dus dat daar enige zorg vooraf over was lijkt me duidelijk. Manmoedig heb ik me daar doorheen geslagen; In Spanje redelijk vaak een steak of pasta; in Frankrijk ook aan de steak (bien quit) en de tagliatelli en in Belgie aan de snitzel. Samen met de onvermijdelijke frietjes en mayo en niet te vergeten een heerlijke tonijn salade(indien voorradig) nou....dan kom je een heel eind. Dat was de avonddis, de ochtenddis bestond uit koffie, jus d`orange,stokbrood,jam,echte boter en af en toe een croissantje. En de lunchgerechten?? |